Bugünlerde tabelalarda gördüğümüz o "üç kuruş indirim, beş kuruş zam" oyununa aldanan varsa, büyük resmi kaçırıyor demektir. Meseleye baktığımızda; sadece rakamları değil, o rakamların arkasındaki gölge elleri, uykudan uyandırılan korsanları ve okyanusun ortasında birbirinin gırtlağına çöken devleri görüyoruz.

Korsanlar kimin elçisi?

​Dünya denizlerinde garip bir "hedef değişikliği" var. Somalili korsanlar artık karınlarını doyurmak için tahıl gemisi kovalamıyor; doğrudan dünya ekonomisinin şah damarına, petrol tankerlerine dalıyorlar. Peki, bu basit bir suç dalgası mı? Hayır. Bu, nokta atışı istihbaratla beslenen, küresel enerji arzını sabote etmek için sahaya sürülen bir "vekalet savaşıdır." Korsanları kimin uyandırdığını sormak, doların neden 200 bandına göz kırptığını sormakla aynıdır.

​Diplomatik sis, askeri yiğınak

​ABD, bir yandan İran ile "diplomasi sürüyor" masalıyla dünyayı uyuturken, diğer yandan tarihin en büyük askeri sevkiyatlarından birini bölgeye indiriyor. Bu, barışın değil, "Büyük firtına"nın hazırlığıdır. Japonya’nın 1 Mayıs’ta petrol rezervlerini açacak olması, aslında tüm dünyaya şu gizli mesajı veriyor "Hürmüz Boğazı bitti, artık herkes kendi gemisini yürütsün."

"Karbon" Kılıfı ve Enerji Prangasıni es gecmemek lazım

​Avrupa Federasyonu’nun bugün "karbon yalanı" üzerinden enerji krizini körüklemesi, aslında bir "Yeni Dünya Düzeni" provasıdır. Enerji fiyatları üzerinden insan hareketliliğini kısıtlamak, Lufthansa gibi havayolu devlerinin 20 bin uçuşu durdurmasıyla birleşince tablo netleşiyor: Dünya fiziksel bir duraklamaya (Lockdown) zorlanıyor. Doların 150-200 bandına zıpladığı o iki haftalık süreci hayal edin sadece kontaklar kapanmayacak, küresel ticaretin o devasa "shipleri" limanlarda çürümeye terk edilecek.
​​Peki, Türkiye bu kaosta nerede duracak? Eğer biz doların kağıt ekonomisine teslim olursak, bu dalga bizi yutar. Ama eğer
​kendi lojistik koridorumuzu yerli enerjiyle besleyebilirsek,
​Mavi Vatan’da gemilerimizi savunma sanayiimizin çelik kanatlarıyla koruyabilirsek,
​Ve en önemlisi doların değil, "insani değerlerin ve üretimin" esas olduğu toplumsal bir mutabakat haline getirebilirsek...
​İşte o zaman dünya dururken Türkiye, bölgenin güvenli limanı ve enerji kalbi olarak ayakta kalacaktır.
​Unutmayin bu fırtınayı çıkaranlar, sadece cebimizdeki parayı değil, hareket etme özgürlüğümüzü çalmak istiyorlar. 1 Mayıs, sadece bir takvim yaprağı değil, küresel bir sistemin "reset" tuşuna basıldığı gün olabilir.
​Uyanık olmalı, bu büyük oyunda piyon değil, oyun kurucu olmalıyız.
​